Aerobik - zajęcia gimnastyczno-taneczne przy muzyce; opracowany na bazie ćwiczeń amerykańskiego lekarza dr Cooper'a i wykreowany przez aktorkę Jane Fonde jako skuteczna recepta na poprawę kondycji i zgrabną sylwetkę. Jego popularność przyczyniła się do powstania różnorodnych odmian zajęć grupowych prowadzonych w klubach fitness.


Aerobic Reebok, to zajęcia prowadzone przez Trenera Reebok University Poland, który wykorzystuje autorskie programy treningowe, opracowane przez Reebok University i American College of Sports Medicine. Treningi te mają na celu podnieść atrakcyjność zajęć, a jednocześnie, w oparciu o badania naukowe, zwiększyć bezpieczeństwo i efektywność ćwiczeń. W programie warsztatów Aerobic Reebok zostaną zaprezentowane różne techniki fitnessu tj.: taneczne (Lo impact, Hi-lo, Danceaerobic), sportów walki (Martail Arts), treningu wzmacniającego (Circuit, Final Cuts), relaksacyjno-rozciągające (Stretching), a także elementy "body & mind" - ciało i umysł. Ciekawą propozycją tegorocznych warsztatów Aerobic Reebok, będzie prezentacja nowej formy Fit Ball (ćwiczenia na dużych piłkach). Forma ta została wprowadzona do fitnessu wskutek zapotrzebowania na zajęcia rehabilitacyjne. Ćwiczenia te przynoszą ulgę osobom cierpiącym na bóle kręgosłupa czy mających schorzenia neurologiczne. Zajęcia z piłką doskonalą równowagę, stabilizację i koordynacje ruchową. Konieczność utrzymywania równowagi podczas ćwiczeń wpływa na efektywność całych zajęć. Poprzez możliwość balansowania na piłce, przetaczania jej a tym samym przemieszczania ciała, angażuje się wiele grup mięśniowych.

styl oparty na folklorze i kulturze afrykańskiej.

Metoda mająca na celu podniesienie do maximum potencjalnych możliwości ciała, samoświadomości i poziomu duchowości w służbie bardziej dojrzałego tańca. Odblokowywanie napięć ,kanalizowanie energii, rozwijanie samoświadomości poprzez metodę Meziera, Yoga-dance, do-in, relaksacje itd." Zajęcia dla profesjonalnych tancerzy poprowadzi Alassane Wat.

„Sztuka walki przebrana za taniec, która stała się narodowym sportem Brazylii” Capoeira to sztuka walki stworzona w Brazylii w XVI wieku przez afrykańskich niewolników, w celu samoobrony przed uzbrojonym „Panem”, a nawet przed wojskiem. Jak jest niesamowita historia Capoeirzystów świadczy choćby fakt, że walka ta została oficjalnie uznana dopiero w roku 1972, 84 lata po zniesieniu niewolnictwa w Brazylii. CAPOEIRA dziś to elementarna część kultury brazylijskiej, bo poza walką Capoeira to także taniec, dźwięk tradycyjnych instrumentów (berimbau, atabaque, pandeiro, agogo), płynący z serca śpiew. I zagrzewający do walki taniec Makulele. I wyczerpująca Samba. CAPOEIRA to koło przyjaciół. Szacunek, wolność i zabawa. CAPOEIRA wreszcie to sport, który uruchamia wszystkie partie mięśni, wyrabiając giętkość, wytrzymałość, siłę i refleks. Pomaga wypracować i utrzymać naturalne, imponująco sprawne i zdrowe ciało. Rozwija kreatywność, poczucie rytmu, prawidłowy oddech. Daje harmonię. CAPOEIRA to praca nad sobą i relacją z innymi. To nieustające stopniowe pokonywanie własnych barier.

Autorska forma Marty Gierczyńskiej, której inspiracją jest pełna energii muzyka elektroniczna, od house’u, poprzez przestrzenny progressive break beat, po brzmienia połamane i mroczne, czyli drum and bass i dubstep. Warsztaty dla wszystkich, którzy kochają dobrze się bawić i znajdują lub chcą znaleźć w muzyce klubowej coś więcej niż bit. Zajęcia bazujące na fitnessowej metodyce nauczania, to jednocześnie wspaniały, gwarantujący urozmaicenie, trening wytrzymałościowy. Codziennie nowe wyzwania i zaskakujący finał, którego składowe ewoluują w trakcie trwania warsztatów, będący czymś w rodzaju tanecznych puzzli. Fascynująca zabawa i uczta muzyczna, pokazująca fitness z zupełnie innej strony.

Strój do zajęć: luźny, wygodny, buty do tańca (lub lekkie buty do fitnessu), szerokie spodnie typu bojówki, lub szerokie spodnie dresowe, top

Strój na występ: szerokie spodnie typu bojówki, lub szerokie spodnie dresowe, top, buty do tańca (lub lekkie buty do fitness)

forma tańca przy której każdy może się odnaleźć i dobrze zabawić. Tutaj sama technika nie jest najważniejsza, lecz predyspozycja i energia do zabawy. Zajęcia są oparte na podstawowych krokach latino, takich jak: salsa, cha-cha-cha, samba, mambo a czasem i zmysłowa rumba... dodatkowo połączymy to z elementami funky, domieszką tańca współczesnego, o odrobinie seksu nie wspominając...
MIESZANKA WYBUCHOWA I DOBRA ZABAWA!!!

Warsztaty poświęcone będą poznawaniu umiejętności, takich jak rolle, spirale i skręty, ruch na poziomie podłogi i upadanie, z naciskiem na ruch bezwysiłkowy i poddanie się przenoszeniu ciężaru we wszystkich kierunkach, które wykorzystane zostaną w ćwiczeniach z partnerem.

Będziemy pracować nad takimi koncepcjami jak "przechylanie się", "ruch dwukierunkowy" i rotacja punktu wokół osi (rolling axis points).

Podczas warsztatów nauczycie się dynamicznie i ekspresyjnie łączyć różne style tańca, które można wykorzystać w zwykłych zajęciach fitness w klubie; takie jak: hip hop, salsa, house, funk... Rozwiniecie własną plastykę ruchu, poznacie techniki i style różnych tanecznych fuzji. Razem zbudujemy niepowtarzalną choreografię... To technika dla tych, którzy lubią fitness i taniec oraz super zabawę. Polecam na zajęcia szerokie, luźne sportowe spodnie, np. dresy, sportowe buty, niekrępujący ruchów T-Shirt.

taniec hiszpański pochodzenia cygańskiego, cechuje go wystukiwanie rytmu podeszwami i piętami w kontrapunkcie z wystukiwanym rytmem, ułożenie zgiętych w łokciach rąk, silne ruchy ramion i rąk, giętkość rąk, ruchy dośrodkowe, bogata ornamentyka gestykulacji przy precyzyjnym akcentowaniu rytmu nogami, wyniosła postawa, nagłe zatrzymania w pięknych pozach, brak bezpośredniego zetknięcia partnerki z partnerem, wielki ładunek temperamentu. Obuwie: panie – niewysoki obcas, szerokie czubki, panowie – twarda podeszwa.

Lekcja będzie się składała z części wstępnej floor barre, i części centralnej poświeconej praktyce tańca współczesnego oraz wspólnej pracy nad przygotowaniem krótkiej końcowej choreografii. Jednym z podstawowych założeń lekcji będzie praca nad korektą i prawidłowym ustawieniem osi ciała, w szczególności ćwiczenia wzmacniające, korygujące oś ciała i ustawienie miednicy. Druga część zajęć: akcent położony na technikę „release”, balans, utrata równowagi i powrót do pozycji równowagi optymalnej.

Podstawowe ćwiczenia: leżenie na plecach, pierwotny przysiad, boczne rozciąganie, przeciągłe ruchy do przodu i równoważenie kości ogonowej, rozciąganie i wzmacnianie różnych części ciała (na koniec połączone z niektórymi korekcyjnymi ćwiczeniami, stworzonymi na podstawie anatomii człowieka). Ćwiczenia bazują na rytmicznym oddychaniu, asanach jogi połączonych z figurami zwierzęcymi oraz regulacji oddechu.

Wszystkie poziomy:
- początkujący i zaawansowany,
- aktorzy i piosenkarze,
- osoby z łagodnymi problemami z kręgosłupem

współczesny młodzieżowy, rytmiczny taniec dyskotekowy dostosowany w stylu i charakterze ruchu do klimatu muzyki pop. Pozornie nogi pracują niezależnie od rak w ruchach odśrodkowych i dośrodkowych przy kręceniu wewnętrznym i zewnętrznym nóg. Połączenie pracy rąk i nóg w taniec wymaga dużej kontroli koordynacji. Ciało jest miękkie, kombinacje taneczne bazują na naturalnych możliwościach ruchowych i dostosowują się do rytmu.

jest to starożytny, hinduski system ćwiczeń, umożliwiający harmonijny rozwój ciała, umysłu i ducha. Daje poprawę sprawności fizycznej – siły, elastyczności i wytrzymałości. Równoważy psychikę, uspokaja i odstresowuje. Poprawia koncentracje i moc spojrzenia, daje pewność siebie, usprawnia oddychanie i krążenie. Wzmaga ekspresję ruchu dzięki doskonałej kontroli nad własnym ciałem. Uczy metod relaksu, odpoczynku i szybkiej regeneracji. Pozwala optymalnie wykorzystać zasoby energii organizmu. Kształci siłę woli, umożliwia poznanie własnego ciała i psychiki, oraz pracę nad nimi aż do perfekcji. Systematyczna praktyka daje zdrowie i odmładza. Potrzebna każdemu uczestnikowi karimata lub kocyk. Strój luźny, sportowy, swobodny, na boso.

Hilo łączy ćwiczenia ruchowe z kombinacją kroków i podskoków w układ choreograficzny. Poprawia kondycję i koordynację ruchową. Tu można się zmęczyć.

Bardziej zaawansowany od początkującego, ćwiczenia skupiają się na sile, energii, wyrazie twarzy, stylach i technikach. Podróż poprzez zaawansowane kroki w popping, breaking and house, będą wyzwaniem dla zdolności osób ćwiczących szybkiego uczenia się choreografii. Kroki oparte na połączonych stylach tańca ukształtowanych na wschodnim i zachodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych. Wymagany jest luźny strój, fryzura funky. Należy przygotować się do intensywnych ćwiczeń i masy zabawy.

młodzieżowy taniec dyskotekowy, stylem podobny do funky, rozróżniany odpowiednim doborem muzyki.

Hip-Hop Etno wywodzi się z form afrykańskich i jazzowych. W czasie zajęć skupimy się na rytmie, używaniu właściwej izolacji ciała, ruchu. W tym stylu ciało to nie tylko narzędzie tancerza, ale sposób wyrażania i ekspresji uczuć, który można opisać gestami z tańca „Pantsula”.*
W tym stylu Hip-Hop będą używane metody “pop & lock”, w odróżnieniu od “break beat”. Metoda “pop & lock” jest często używana w video clipach, w scenach R&B i Rap, lecz mieszanka z wpływami „Pantisula” nada tym stylom więcej wnikliwości, ciało będzie narzędziem komunikacji pośrednicząc w tańcu.

*„Pantsula” – jest to energetyczny taniec mający swój początek w latach ‘80, wywodzi się od czarnych mieszkańców południowej Afryki. Nazwa „Pantsula” odnosi się także do stylu młodych, czarnych ludzi z lat ‘70 i ’80, mieszkańców południowej Afryki, którzy ubierali się wyraziście i przejawiali pewność siebie, nazywani byli „Hip-Hop Pantisula”. Zyskali oni popularność w 1997 roku, wraz z rozwojem w Południowej Afryce muzyki hiphopowej przez muzyków takich jak Jabulani Tsambo. Język „Pantisula” jest obecny w zachodniej kulturze związanej z Hip-Hopem, często używany w wielu gestach i języku ciała.

wybuchowa mieszanka stylów klubowych z Hip Hop`em. W układzie znajdą się elementy podstawowe dla techniki House, ale także Hip Hop i Popping. Wspaniała zabawa gwarantowana!!!

Ubiór – na pokaz finałowy, luźne spodnie – najlepiej „przyduże” dresy oraz szerokie, wielkie t-shirty, buty sportowe.

Dla starożytnych i współczesnych Hawajczyków Hula to istota życia. To ono łączy ich z wszechświatem dając uczucie jedności. Tańce i pieśni są pełne siły, piękna i magii, napełniają tancerzy i widownię radością życia. Pieśni przepełnione są głębokim uczuciem i emocjami a ich słowa emanują mocą i duchową energią. Podczas gdy dłonie snują pełną wdzięku opowieść, stopy tancerzy mają mocny kontakt z ziemią, płynny ruch bioder pobudza przepływ życiowej energii a oddech niesie ją po całym ciele. Każdy gest dłoni tancerza ma swoje znaczenie. Ruchy ciała mogą przedstawiać elementy przyrody, uczucia, zdarzenia. Tancerz podąża wzrokiem za ruchem rąk, dodając w ten sposób mocy opowieści. Ważne jest też poczucie harmonii, równowagi i uważność w ruchach, co dodaje tancerzom świętości i godności. Precyzja przedstawienia, harmonia ruchów i duchowy spokój, pozwalają na połączenie się tancerzy z naturą i wewnętrzną mocą. W związku z brakiem języka pisanego właśnie w tańcach i pieśniach przekazywana była z pokolenia na pokolenie historia Hawajczyków ich legendy, tradycje oraz ważne wydarzenia. Hula jest źródłem przyjemności oraz wiedzy nie tylko dla Hawajczyków, ale i osób nie pochodzących z wysp. Przekazuje mityczną ideologię, daje treść i ciągłość starożytnej hawajskiej kulturze. Obecnie jest tańczone nie tylko przez rodzimych Hawajczyków, jest wielu, którzy chcą się go uczyć na całym świecie. Kto raz poznał ten taniec, zawsze będzie miał dla niego szacunek i nigdy go nie zapomni. Na zajęcia będą potrzebne: luźna spódnica lub chusta do przewiązania na biodrach, woda do picia. Na wieczór pokazowy proszę zabrać kolorową sukienkę (najlepiej w kwiaty, ale niekoniecznie), sztuczne kwiaty do wpięcia we włosy, jeśli ktoś posiada, to również naszyjnik z tych kwiatów (można zrobić samemu, albo będzie możliwość kupienia na miejscu, jeśli ktoś będzie chciał mieć). Zapraszam na wspólną niezwykłą przygodę.

Taniec i wszelkie formy ruchu są afirmacją życia, dają radość, siłę i poczucie wolności. Wszyscy posiadamy naturalną zdolność wyrażania siebie poprzez taniec. W czasie warsztatów będziemy czerpać z różnych źródeł inspiracji. Najważniejszym będzie muzyka (różne rytmy i style) i nasza indywidualna wrażliwość muzyczna. Skupimy się również na ekspresji ruchowej, spróbujemy ją poszerzyć różnymi ćwiczeniami, m.in. "plastyką ciała" prowadzącą do zwiększania płynności ruchu. Uruchomimy też naszą wyobraźnię, zatańczymy "narodziny tańca". Będziemy tańczyć bez uczenia się kroków i figur, zatańczymy: siebie, dla siebie, dla innych i z innymi.

Ten styl tańca rozwinął się intensywnie w latach 60-tych aż do początku lat 70-tych-wraz z ewolucją muzyki jazzowej do formy zwanej: jazz rock fusion. Najwspanialsi artyści jazzowi tj.: Miles Davis, Tony Williams, Herbie Hancock, John Coltrane, James Brown, Jimi Hedrix, Frank Zappa, Santana - rozwijali wtedy skrzydła w tej specyficznej formie muzycznej opartej na mistrzowskiej improwizacji składającej sie z muzyki funkowej, soulowej, rockowej i przede wszystkim jazzowej. Jednocześnie z muzyką rozwijał sie nowy styl tańca - oparty na niej -niezwykle ekspresyjny, nieskończenie różnorodny w swej formie czerpiącej z łączenia stylów i improwizacji. Wszystko zaczęło się w tzw. "czarnych komunach", gdzie Amerykanie, Afrykańczycy, Latynosi, spotykając się w nocnych klubach po prostu się bawili. Byli wśród nich twórcy "cotton club" i "apollo theatre"; tancerze tacy jak: Nicolas brother's,Bojangles -ktorzy wywarli swoja twórczością wielki wpływ na późniejsze sławy, t.j.: Fred Astaire, Gene Kelly, Bing Crosby. Styl ten charakteryzuje się dynamiczną pracą stóp tzw. -"foot workiem", niezwykłą ekspresją oraz funkowym feelingiem połączonym z płynnością ruchową oraz elegancją sylwetki. Monika Bral - tańczy i uczy tego stylu z powodzeniem od 4 lat. Miała okazję uczyć się bezpośrednio od wskrzesicieli tego stylu z Paryża - grupy "Jeux de Jambe", ktorzy stworzyli na jego podstawie słynny na cały świat spektakl - pokazywany również kilkakrotnie - od 2006r.

Styl tańca, który łączy w sobie techniki tańców latynoamerykańskich, modernu i tańca jazzowego. Czerpiąc inspiracje z wielu źródeł tworzy mieszankę o unikalnych, gorących rytmach, miękkich ruchach, długich liniach i rytmicznych izolacjach ciała tancerza. Zaskakuje dynamiką i duża dawką energii, jak i płynnym przepływem ruchu i wyrazem artystycznym.

Mambo jazz to najmodniejszy nowojorski styl salsy. Oparty na kroku podstawowym mambo, wykorzystuje krótkie sekwencje, zawierające wiele ozdobników zaczerpniętych z tańca afro i latin jazz. Styl ciekawy rytmicznie poruszający wszystkie mięśnie. Uczy interpretacji muzycznej, usprawnia świadomość ciała i kontrolę nad izolacją poszczególnych jego partii.

Forma, która poza pracą z ciałem, przewiduje również pracę z duchem. Nie zabraknie ćwiczeń z wyobraźnią, pracy z energią. To próba odnalezienia medytacji w tańcu i tańca w medytacji. Forma, która daje czas na odczuwanie płynącej w żyłach krwi i napełniającego płuca oddechu, wykorzystująca elementy stretchingu i wschodnich technik pracy z ciałem. Fitness i Wellness jakich jeszcze nie było! Zajęcia poprowadzi Marta Gierczyńska.

Strój: luźny, wygodny, zajęcia na bosaka
Strój na występ: dowolny, kolor biały

Zajęcia z podstaw najbardziej popularnych i "najgorętszych" tańców karaibskich!
Salsa cubana, Cha cha cha, Conga - tańce rodem z Kuby oraz Merengue - z Dominikany (zajęcia solo i w parach).
Prosimy o przygotowanie strojów na występ:
Panowie - białe lub bardzo jasne spodnie, koszula w kwiaty lub biała;
Panie - sukienka w kwiaty lub biała albo spódnica i bluzeczka w kwiaty lub biała, kolorowy kwiat do wpięcia we włosy.

Podstawowe ćwiczenia: rozciąganie ‘release’ i ‘contract’, upadanie i podnoszenie się, pozycja T, pozycja stag, równoważenie kości ogonowej. Podczas ćwiczeń skupimy się na ścięgnie Achillesa, mięśniach brzucha oraz poruszaniu się, tak by rozciągnąć kręgosłup i ścięgna podkolanowe, ruchy tułowia ‘contraction’ i ‘release’. Proste kombinacje ruchów włączając pracę na podłodze, ćwiczenia stojące w centrum i kombinacje z poruszaniem się po podłodze, obroty i skoki. Ruch w przestrzeni na wszelkich możliwych poziomach – na podłodze, na stojąco, w powietrzu; umożliwienie tancerzom wprawy w widowiskowości ruchów.
Końcowy układ choreograficzny zawierać będzie mieszankę elementów tańca ‘contemporary contact’, połączonych z niektórymi fragmentami stylów Graham i Cunningham. Kulminacją pięciodniowych zajęć będzie pokaz na scenie.

Poziomy:
- dla tancerzy średniozaawansowanych i zaawansowanych
- profesjonalnych aktorów i piosenkarzy

WAŻNA INFORMACJA: studenci potrzebują nakolanników (do ochrony kolan)

taniec inaczej zwany teledyskowym opraty przedewszystkim o kulture hip-hop oraz wiele stylów tanecznych (hip-hopowych) takich jak old school, new-style, poping, locking, krumping, stomping, funky itp.
Choreografia jest zazwyczaj bardzo dynamiczna i widowiskowa tworzona do najnowszych hitów hip-hop, R'n'B czy soul. Zajęcia rozpoczynają się intensywną rozgrzewką połączoną z ćwiczeniami kondycyjnymi, następnie izolacje każdej części ciała oraz krótkim rozciąganiem mieśni.
Strój na zajęcia: luźne, długie, szerokie spodnie (ewentualnie krótkie + nakolanniki); wygodne buty (adidasy), t-shirt oraz dużo radości i uśmiechu.

nieme widowisko sceniczne, w którym treść jest przekazywana za pomocą gestów, ruchów, niekiedy także mimiki. Pantomima oznacza naturalną ekspresję każdego człowieka, niczym nieskrępowany sposób mówienia niewerbalnego ciałem, technikę gry aktorskiej w obrębie sztuki teatru, jak i różne typy i style przedstawień scenicznych, opartych na ekspresji ciała.

Trening ducha i ciała; zajęcia inspirowane jogą, baletem i ćwiczeniami siłowymi.
Istotą Pilates jest rozciąganie, spinanie i rozluźnianie mięśni. Podczas ćwiczeń kładziony jest nacisk na jakość ruchu w połączeniu z oddechem.
Zaletą metody Pilates jest wzmacnianie mięśni średnich, małych oraz tych głęboko osadzonych, które zapobiegają bólom kręgosłupa oraz niwelują kontuzje i urazy. Oprócz zdrowotnych aspektów zyskujemy korzyści dodatkowe, jak: płaski brzuch, ujędrnione pośladki, smukła sylwetka, technika prawidłowego oddychania oraz poprawa równowagi i koordynacji ruchowej
Ta forma opracowana jest dla osób w każdym wieku i daje efekty w krótkim czasie. Płynne ruchy wykonywane bez stresu i dużego wysiłku, przy dźwiękach spokojnej muzyki, przynoszą nie tylko korzyści fizyczne, ale także psychiczne.
Metoda ta została opracowana przez Josepha Pilates'a w latach dwudziestych ubiegłego wieku, aby umożliwić kontuzjowanym sportowcom oraz tancerzom bezpieczny powrót do treningów i zachowania kondycji. Wraz z żoną Klara w USA założyli swój pierwszy zakład gimnastyki w budynku, w którym mieścił się "New York City Ballet". Jego metoda ćwiczeń zyskała przychylność i ogromne zainteresowanie w środowisku tamtejszych zawodowych tancerzy, a także Rudolfa von Laban'a, którego system notacji tańca jest używany do dziś na całym świecie oraz znanej tancerki Hanya Holm, która zaadoptowała wiele ćwiczeń do swojego programu i są one do dzisiaj częścią tzw. "techniki Holm".
Zalety tego systemu ćwiczeń, dostrzegli również fizjoterapeuci i osteolodzy, którzy określili go jako jedno z najbezpieczniejszych form aktywności ruchowej, dzięki czemu trafił do programów fitness.
Podczas warsztatów tanecznych zostanie zademonstrowany podstawowy zestaw ćwiczeń (na podłodze) wykorzystując grawitację i ciężar własnego ciała, jak i też jego odmiana core pilates z wykorzystaniem dużych piłek rehabilitacyjnych.

Do grupy polskich tańców narodowych zalicza się 5 tańców: · dostojny, poważny polonez · ognisty, fantazyjny mazur · melancholijny i liryczny kujawiak · zwinny i szybki oberek · strzelisty i żywy krakowiak Wszystkie tańce narodowe wywodzą się z tańca ludowego, a spod strzech wiejskich na salony i sceny trafiły pod koniec XVIII wieku ( polonez, krakowiak) i na początku XIX (mazur). Najpóźniej, gdyż pod koniec XIX w. rangę tańca narodowego otrzymał oberek i kujawiak. Zachwycając się kulturami innych narodów, docenić należy piękno i różnorodność własnej kultury, a kultywując ją chociażby poprzez rodzimy folklor taneczny zachowywać tożsamość narodową. Dlatego zachęcam do bliższego poznania polskich tańców narodowych! Warsztaty z techniki polskich tańców narodowych obejmować będą podstawowe kroki i figury 5 polskich tańców narodowych - poloneza, mazura, krakowiaka, oberka i kujawiaka, powiązanych w mini – układy lub suity taneczne. Strój do ćwiczeń: Panie: kostium do ćwiczeń, spódnica ( ¾, nie długa!), buty na obcasie (niskim) Panowie: spodnie, buty ludowe „cholewy” Strój na występ finałowy: Dodatkowo: panowie - białe koszule, skórzane paski panie: białe bluzki, elementy kostiumów ludowych: korale czerwone, chusty w kwiaty, wianki, sztuczne kwiaty, wstążki.

Zajęcia do żywej muzyki (bhangra, Punjabi) w choreografiach wykorzystywane są elementy tańca Bharata Natyam, ale ruchy boder jak w tańcu brzucha, taniec bhangra. Zajęcia dla osób, które zainteresowane są tańcami indyjskimi, ale nie wymagajacymi tak precyzyjnego treningu jak przy klasycznym Bharata Natyam.

W czasie warsztatów będziecie pracować nad odkrywaniem możliwości własnego ciała w ruchu, poprzez taniec i improwizacje ruchowe. Wybrane utwory muzyczne pozwolą Wam odbyć podróż do własnego wnętrza, odczuć pierwsze impulsy otrzymane od własnego ciała, tak byście poddali się ich swobodnej interpretacji, bez analizowania, kreowania ruchu czy zabawy. Ciało będzie doskonale wiedziało o co chodzi... musicie tylko pozwolić na wyzwolenie ukrytych emocji. Zajęcia oparte będą m.in. na metodzie dr. D. Kapperta, psychologa i tancerza. Zajęcia dla wszystkich osób niezależnie od wieku, czy sprawności fizycznej, zarówno dla kobiet jak i mężczyzn. Zajęcia poprowadzi Edilson Ribeiro de Lima.

wywodzi się oryginalnie z połączenia reggae z Jamajki i tonu czyli salsy z Puerto Rico. Obecnie reggaeton jest bliższy muzyce hip-hop i jego połączeniu z reggae. Reggaeton to przede wszystkim dynamiczne i zmysłowe ruchy ciała.

doskonalenie, wykonania i poznawanie znanych układów choreograficznych i wariacji klasycznych z repertuaru światowego baletu, m.in. „Śpiącej Królewny", i „Don Kichot'a", itp.

Rock&Roll (w dosłownym tłumaczeniu "trzęś się i kołysz") jest tańcem nieujarzmionym i szalonym. Gdy pojawił się w połowie lat 50 w USA, tak jak muzyka wywołał oburzenie wśród dorosłych, a przypadł do gusty im dzieciom. Rock&Roll to taniec wyzwolony i dziki, odrzucający konwenanse i tradycyjne układy taneczne. Charakteryzuje się prostotą harmoniczną i rytmiczną, instrumentami wiodącymi są gitara prowadząca, gitara basowa, pianino lub organy oraz perkusja. Śpiewane teksty są proste i dotyczą głównie miłości oraz spraw młodzieży. Rock and Rollowa rewolucja dotyczyła tylko młodzieży, gdyż starsze pokolenie uznało tę muzykę za diabelską i zachęcającą do grzechu. Nie puszczano jej w radiu. Nie pojawiała się na szkolnych potańcówkach. Kołysanie biodrami, podrzucanie partnerki, owijanie jej wokół tułowia uznano za niezgodne z panującymi obyczajami. "Taniec czarnej mniejszości" - tak o Rock and Rollu mówili przedstawiciele białej klasy średniej, nie kryjąc gniewu i oburzenia. Nie mieli jednak szans. Ten szalony taniec, który obfituje w ciekawe kroki oraz masę figur akrobatycznych przetrwał i stał się jednym z największych szaleństw, które dzisiaj odradza się na nowo. Zawiera elementy Boogie Woogie – niezwykle widowiskowego tańca, wymagającego sporej wytrzymałości fizycznej, ale przynoszącego tańczącym niesamowitą frajdę. Boogie Woogie narodziło się w Stanach Zjednoczonych na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych. Do Europy przywieźli ten styl amerykańscy żołnierze podczas ostatniej wojny. Od Rock and Rolla Boogie różni się brakiem figur akrobatycznych. Ostatnim komponentem tego szalonego tańca jest Jive – młodszy brat Rock and Rolla.

taniec i styl muzyki ludowej z obszaru Morza Karaibskiego. Jest łagodnie synkopowana, łączy cechy melodii i rytmów Afryki, Europy, Ameryki Łacińskiej i jazzu. Salsa narodziła się w latach czterdziestych na Kubie, z afrokubańskich rytmów, zwłaszcza mambo i cha-cha. Na wyspach Morza Karaibskiego, na wybrzeżach Kolumbii, Wenezueli, Gujany, Meksyku, Florydy, salsa – naginana do lokalnych gustów – przybrała różny charakter i występuje jako taniec w takich odmianach, jak soca, limbo, cumbia, lambada. Od końca lat osimdziesiątych salsa jest jednym z głównych nurtów muzyki rozrywkowej i tanecznej Ameryki, Japonii, Europy. Gwiazdy angielskiego rocka wchłaniają lub kopiują rytmy znad Morza Karaibskiego i Ameryki Łacińskiej.
Uczestnicy warsztatów Salsa solo - prosimy o przygotowanie białych strojów na występ!

styl salsy kubańskiej powstały w Hawanie. Tańczony na 3 lub 4 z elementami Rueda de Casino. Partnerka jest prowadzona dookoła partnera. Wiele efektownych zapętleń i kombinacji wymagających od partnera dobrego prowadzenia a od partnerki intuicji i poddania się. Jest to radosny i bardzo zmysłowy styl, kobiety wyglądają bardzo seksownie a panowie są męscy.

Zajęcia zarówno dla kobiet jak i mężczyzn. Na zajęciach rozwiniemy magię tańca dzięki rytmom i krokom salsy, mambo, cha-cha. Wymagany luźny, wygodny strój.

SALSA HIP – HOP to styl popularny na całym świecie. Osadzony w podstawach modnej salsy liniowej, polega na połączeniu elementów tańca ulicznego – hip – hop, funky – jazz z grącymi latynoskimi rytmami. Zajęcia solowe, oparte na krótkiej choreografii tworzonej do latynoskiego hip – hopu czyli reggeatonu i dance hall lub do najmodniejszych kawałków muzyki r’n’b i hip – hopu. Salsa hip – hop to taniec do wykorzystania zarówno na salsotekach jak i na parkietach najmodniejszych klubów hip – hopowych.

Łagodna, a zarazem zwariowana i seksowna Salsa New York Style z elementami Los Angeles Style, a także świetna znajomość Cris’a De La Peña w stylu Latino sprawią, że jego zajęcia będą niesamowitym przeżyciem. Inspiracje pochodzące z Ameryki Południowej wzbudzają w jego uczniach ogromny entuzjazm i zaangażowanie

wywodzi się z Afryki i przybyła do Brazylii wraz z afrykańskimi niewolnikami. Jej dziki i niezwykle dynamiczny wygląd przywodzi na myśl Czarny Ląd. Siła samby drzemie w nogach, bo to one wprawiają biodra w ten zmysłowy ruch. Samba od samego początku pochłania, wystarczy usłyszeć jeden jej takt, jedno jej uderzenie by przenieść się do gorącej Brazylii. Samba uelastycznia ciało i nadaje ruchom miękkości. Pozwala otworzyć i zapomnieć. Tańczą ją przez cały rok kobiety i mężczyźni, zaś punktem kulminacyjnym są karnawałowe parady.

Samba de Roda powstała w Brazylii w regionie Bahia, jest specyficzną mieszanką tańca, muzyki, zmysłowości, uwodzicielskości. Początkowo była tańczona przez dwie kobiety, które walczyły o jednego mężczyznę. Akompaniament wykonywany jest głównie na instrumentach: berimbau, atabaque, pandeiro, ale tancerzom wystarcza często melodia improwizowana na łyżkach, pustych butelkach, wiadrach, czy nawet kluczach i pudełkach zapałek! Obecnie tańczy się ją w parach.

jest mieszanką folkloru cygańskiego i andaluzyjskiego wykształconego w Sewilii. Taniec ten posiada stałą strukturę formalną – składa się zawsze z czterech zwrotek (coplas). Taniec ten tańczony jest zawsze przez parę (kobieta – mężczyzna lub kobieta – kobieta).

Składają się na niego takie nowoczesne techniki tańca jak: hip-hop, funky, house, krumping, locking, popping, b-boying, street jazz i wiele innych, które asymiluje taneczna ulica. Na street dance bazują tancerze występujący w kipach gwiazd muzyki pop i hip-hop. Główne cechy tego tańca to oryginalność i indywidualność, gdyż tancerz tworzy własny niepowtarzalny styl interpretując na własny sposób wcześniej wyuczone sekwencje. Zazwyczaj nie przestrzega ściśle zasad danej techniki. Nowe ruchy często powstają pod wpływem uczuć tancerza na dany moment, jego emocji i wrażeń. Oryginalne ruchy bazują na tzw. fundation moves czyli na bazie. Street dance to tzw. battle często rozgrywają się na ulicach gdzie tancerze stają na przeciwko siebie, wychodząc na zmianę pokazują swój oryginalny repertuar, często improwizując. Street Dance wykonywany od serca daje możliwość wyrażania emocji oraz tworzenia własnego, niepowtarzalnego stylu.

Program warsztatów dedykowany wszystkim paniom chcącym odnaleźć w sobie stuprocentową kobiecość. Na zajęciach, muzyka sprowadzona prosto z ulic Kairu, będzie rozgrzewała i pozwalała na zmysłową interpretację znanych kroków i figur. Będziecie pełne ekspresji wyrażały siebie w tańcu a także poznacie oraz udoskonalicie wiele nowych tanecznych kombinacji.

* Shaabi – nazwa odnosząca się do egipskich tańców folklorystycznych (saidi, fellahi, gawazee etc.) lub tzw. ‘muzyka ulicy’ – współczesna popularna muzyka arabska, bazująca na tradycyjnych rytmach. Styl tańca orientalnego wykonywany do muzyki shaabi, charakteryzuje się znacznie większą swobodą niż w klasycznym raks sharki.

Metoda Feldenkraisa... poprzez ruch, poprzez specyficzne i często niecodzienne układy ruchowe, poprzez wgląd w siebie i sposób jaki się poruszamy, poprzez zwiększenie świadomości siebie, poprzez zrozumienie i poczucie organicznego ruchu, poprzez poznanie swoich nawyków ruchowych i odkrycie nowych alternatywnych sposobów poruszania... pozwoli odkryć nam nowe aspekty siebie w ruchu. Będzie to fascynująca podróż w głąb siebie poprzez ruch oraz podróż z głębi siebie w kierunku nowego ruchu. Zajęcia odbywają się w formie tzw. lekcji ruchowych. Lekcje wykonywane są w pozycji leżącej lub siedzącej i każda z nich rozwija się wokół pewnego tematu ruchowego. Sukcesywnie, wszyscy razem będą łączyć te lekcje w pewien układ ruchowy, który będzie rozrastał się po każdych kolejnych zajęciach a zatem pozostanie tak naprawdę tajemnicą dla wszystkich do samego końca. Na zajęcia należy ubrać się wygodnie w niekrępujący ruchów strój, taki który umożliwi nieskrępowane tarzanie się po podłodze, dobrze przynieść matę lub koc.

Jest to taniec medytacyjny, łączy ciało, ducha, i umysł. Wyzwala to co najbardziej zmysłowe, uwodzicielskie i kobiece. Jest najstarszym tańcem w historii świata, najbardziej wymownym i wyrazistym tańcem kobiecym, chwytającym za serce swym liryzmem. Od tancerek wymaga odnalezienia w sobie prawdziwie kociej miękkości. Jego ekspresja kryje się nie tylko w kuszących ruchach ciała, ale również w emanującej z oczu tancerki aurze tajemniczości. Obuwie: boso (skarpetki lub baletki)

Chińska sztuka walki sięgająca korzeniami XVII wieku. Należy do grupy stylów Nei jia, tzn. wykorzystujących zasadę prymatu umysłu nad ciałem. Opiera się na użyciu energii wewnętrznej Qi (Chi), której swobodną cyrkulację uzyskuje się przez płynne, zrelaksowane ruchy przy pełnej koncentracji umysłu. Harmonijne połączenie ruchu z oddechem, a oddechu z wyobraźnią, idea równowagi między dwoma pierwiastkami wszechświata: Yin – pierwiastkiem żeńskim, a Yang – pierwiastkiem męskim, stan głębokiego relaksu, wyciszenia i skierowanie uwagi do wewnątrz, to podstawy tej techniki.Trening Tai Chi daje możliwość czerpania energii z jej ukrytych źródeł. Technika ta pozwala wykonywać ekstremalnie gwałtowne ruchy w bardzo ekonomiczny sposób, usuwa zmęczenie, błyskawicznie regenerując cały organizm. Technika którą mogą ćwiczyć ludzie w każdym wieku.

Cyganie nie potrzebują do tańca specjalnych okazji. W taborach tańczyli wokół ogniska. Wystarczy, że ktoś zacznie tańczyć, a reszta rusza w jego ślady.
Warsztaty tańca cygańskiego obejmować będą: - pracę poszczególnych części ciała: praca rąk, praca nóg, praca ramion, ustawienia głowy, ustawienia całej sylwetki;
- technikę poruszania spódnicą;
- podstawowe kroki tańca cygańskiego;
- zasady poruszania się na scenie w stylu cygańskim; - podstawy kompozycji tańca cygańskiego.

Zalecenia co do stroju:
- odpowiednia spódnica: tj. długa do kostek, uszyta z dwóch kół najlepiej z falbaną. Do występu przyda się też halka tej samej długości, ale szerokość maksymalnie z jednego koła, nie więcej.
- obuwie - najlepiej pantofle, np.: na paseczek, można też w baletkach lub boso; w tej technice tańczymy zarówno w butach jak i boso.

Już od czasów starożytnych taniec stanowi dla Greków ważną część ich kultury i codziennego życia. Mogą w nim wyrazić z jednej strony swoją indywidualność, uzewnętrznić radość bądź smutek, z drugiej zaś poczuć się częścią wspólnoty. Przeważająca większość to tzw. tańce korowodowe, w których biorą udział i kobiety, i mężczyźni, bez względu na wiek.
Muzykę grecką cechuje niezwykła różnorodność - to m.in. efekt wpływów rozmaitych kultur. Każdy region Grecji, zarówno lądowej, jak i wyspiarskiej, ma swoje charakterystyczne melodie i tańce. Jest ich więc bardzo dużo; bywa, że ten sam taniec, zależnie od miejsca, ma kilka wariantów nieco różniących się układem kroków. Są wśród nich tańce o prostym rytmie i krokach (np. chasaposerwiko - rytm 2/4, 6 kroków), których można się nauczyć błyskawicznie, w czasie trwania jednej melodii. Bywają też bardziej skomplikowane (np. kalamatianos - rytm 7/8, 12 kroków). Tańce spokojne, posuwiste, niemal "dostojne" przeplatają się z bardzo żywiołowymi, skocznymi, radosnymi. Strój do tańca: najlepiej lekki, przewiewny, niekrępujący ruchów; obuwie wygodne, dobrze trzymające się nóg (szpilki niewskazane).
PROGRAM
* Tańce ludowe z różnych regionów Grecji: sta tria, jatros, tsamikos (Epir), kalamatianos (Peloponez), podaraki (Tracja), nisiotikos sirtos (wyspy Morza Egejskiego), ikariotikos (wyspa Ikaria), samiotikos (wyspa Samos), pendozali (Kreta).
* Tańce wywodzące się z tzw. folkloru miejskiego: chasapiko i chasaposerwiko (ich kroki zostały wykorzystane w choreografii stworzonej do słynnego filmu "Grek Zorba" z muzyką Mikisa Theodorakisa), tsifteteli.

wywodzi się z południa Indii, ze stanu Tamil Nadu. Tradycyjnie tańczony w świątyniach Devadasi – tancerki (kapłanki), jako forma modlitwy do bogów. Następnie wyszedł poza obręb świątyń i stał stał się kunsztowną formą sztuki. Za panowania Królowej Wiktorii jego wykonywanie zostało zakazane jako przedstawienie o zbyt uwodzicielskim charakterze. Oficjalnie ta forma powróciła na scenę w latach trzydziestych XX w. Bharata Natyam składa się z dwóch części; Nrtta – abstrakcyjna, zbudowana z licznych adawu, czyli form opartych na rytmach „wyklepywanych” gołymi stopami w połączeniu z układami rąk i dłoni, tworzących dynamiczną, harmonijną kompozycję. Nrtya – część narracyjna, podczas której tancerka za pomocą mudr (gestów dłoni) i mimiki twarzy, opowiada historię – ilustrację do śpiewanych tekstów poetyckich, związanych z mitologią hinduską.

jest po części tańcem ludowym i nowoczesnym wywodzącym się z Irlandii. Wraz z popularnością show typu irlandzkiego, takich jak Riverdance, Lord of the Dance oraz dobrze znanego polskiej publiczności Gaelforce Dance, szkoły tańca irlandzkiego zaczęły powstawać na całym świecie od Stanów Zjednoczonych po Australię i Nową Zelandię.

Tworzony od momentu powstania państwa Izrael. Zawiera pierwiastki kultur państw ościennych oraz państw europejskich, a także tańce chasydzkie i klezmerskie, tańce w parach. Tańczony jest przede wszystkim w kręgu, co daje możliwość odkrywania radości płynącej z tańca i przekazywanie jej innym. Stroje na zajęcia dobrze, aby były wygodne: miękkie obuwie (baletki), bluzka - koszula, luźna spódnica lub spodnie. Strój do tańca nie może być w kolorze czerwonym.

taniec jazzowy charakteryzuje parzyste metrum i pulsacja rytmu synkopowego, który jest podstawą muzyki jazzowej. Powoduje to specyficzne akcentowanie kroków oraz niezależne poruszanie częściami ciał (głową, ramionami, klatką piersiową, biodrami, tzw. Izolacje). Ruch akcentowany jest w dół, kolana są zgięte, górna część ciała pochylona do przodu, ruch jest policentryczny, odbywa się w różnych płaszczyznach – na stojąco, na kolanach, w przysiadzie i na leżącą.

ma na celu wykształcenie harmonii i ładu w tańcu, czystego piękna ciała, idealnego rysunku, pięknych póz, płynności i harmonii ruchów. Wyrabia doskonałą dyscyplinę ruchową poprzez stałą konstrukcję lekcji, ćwiczenia przy drążku i na środku. Taniec klasyczny to utworzona przez choreografię kombinacja ustalonych kroków i póz, dla oznaczenia których używana jest teminologia francuska.

różne odmiany tańca modern bazują na tych samych i pokrewnych zasadach: działaniu dwóch przeciwstawnych czynników contraction (skurczenie, sprężenie) i release (wydłużenie), na fall (upadku) i recovery (odzyskaniu równowagi, na wznoszeniu i opadaniu, na narastaniu i zmniejszaniu się dynamiki). Tancerz modern porusza się w pozycji leżącej, klęczącej, siedzącej, jego ruchy cechuje plastyka, ciągłość i dynamika; bazuje często na ruchach naturalnych i naturalnych możliwościach ciała, stara się przekazywać myśli i uczucia bez zbędnej ornamentyki.

Taniec sceniczny, "musicalowy", bazujący na balecie, tańcu nowoczesnym i technikach jazzowych, a wszystko to przy melodiach zaczerpniętych ze szlagierów światowych musicali. Rewia to widowisko rozrywkowe, mające bogatą oprawę sceniczną, złożoną zarówno z numerów estradowych (tańców i piosenek) jak i krótkich scenek rodzajowych. Jest częścią Varietes – rozrywkowego spektaklu, złożonego z tańców, piosenek, popisów akrobatycznych i iluzjonistycznych, monologów i skeczów. Taniec rewiowy łączy w sobie zarówno elementy zaczerpnięte ze specyficznej formy „operetki” amerykańskiej, które przywołują klimat gangsterskich porachunków czasu prohibicji, jak również zakazanych tańców wykonywanych tylko w paryskim Moulin Rouge oraz ragtime'ów "wyjętych" wprost z amerykańskich musicali.

Na naszych zajęciach każdy będzie mógł poczuć się Lizą Minelli lub Frankiem Sinatrą. Zatańczymy w cylindrach, albo na wysokich barowych krzesłach, albo z laseczkami w dłoniach. Panie będą miały okazję założyć kabaretki, jak w prawdziwym Moulin Rouge, a panowie fraki i smokingi. A wszystko to w towarzystwie przepięknej muzyki i z lekkim przymrużeniem oka. Tak właśnie stworzymy prawdziwe SHOW.

Uczestnicy zajęć proszeni są o zaopatrzenie się w czarne spodnie oraz białe męskie koszule

przekład ćwiczeń baletu klasycznego wykonywanych w pozycjach stojących na pozycje siedzące i leżące po to, aby odciążyć nogi, skorygować wady i niedociągnięcia fizyczne, uświadomić prawidłowość wykonywanych ćwiczeń, wyrobić elastyczność i miękkość przez rozciąganie poszczególnych grup mięśni i ścięgien.

wybuchowa mieszanka stylów, każdy pokaz tworzy spójną całość – mini spektakl; styl ten powstał na potrzeby MTV /Music Television/ teledysków i show muzycznych. Jest to najbardziej zróżnicowana forma, ponieważ w swoim repertuarze posiada elementy stylów: jazz, modern a głównymi nurtami, na których się opiera to techniki Street Dance: Hip Hop, Popping, Locking, House oraz Break Dance.

W tym roku Robson szykuje na tej technice prawdziwą bombę; mieszanka stylu Funk – Locking, klimaty Michaela Jacksona aż na Street Dance kończąc.Historia, jaką opowiemy to podróż w czasie z amerykańskiego ghetta po epokach tańca i muzyki.

Ubiór – na występ finałowy zakładamy luźne spodnie – najlepiej dresy, długie kolorowe getry, kaszkiet – beret, szeroką i luźną koszulkę z długim rękawem – longsleeve.